Στη κινέζικη γυάλα του Κομφούκιου λέγεται πως ζει ένα ιδιαίτερο όσο και σπάνιο είδος ψαριών. Τα ψάρια αυτά με την δύση του ηλίου βυθίζονται σε ύπνο ελαφρύ και λήθη βαριά, και με την αυγή ξυπνάνε χωρίς να θυμούνται τίποτα από την προηγούμενη μέρα.
Βάσει ενστίκτου ξέρουν πως να αναπνεύσουν, να φαν και να αναπαραχθούν όμως πρέπει να μάθουν τη γυάλα, και όσα υπάρχουν σε αυτή, και να τα εξηγήσουν από την αρχή. Πρέπει μέσα σε μια μέρα να δομήσουν εξ αρχής και να αναδομήσουν εκ νέου όλο τον μικρόκοσμο και την κοινωνία τους.
Κάθε μέρα εφευρίσκουν νέες επεξηγήσεις για το γυαλί που δεν τους επιτρέπει να κολυμπήσουν πιο πέρα, για το πώς εμφανίζεται το φαί, για το τι είναι ζωή και τι θάνατος, ή η χαρά και η λύπη. Προσπαθούν να βρουν λύσεις για κάθε τους πρόβλημα από το μηδέν.
Η ιστορία αυτή λένε, έχει σκοπό να υπογραμμίσει την ματαιότητα που ελλοχεύει στην αρχή και το τέλος του χρόνου.
Λένε ακόμα πως δεν φτιάχτηκε για να την διηγείται κανείς σε ανθρώπους. Η ανθρώπινη καχυποψία την παρερμηνεύει και υποθέτει πως ένα ή περισσότερα από τα ψάρια της γυάλας δεν ξεχνά κάθε δύση (ή πως θυμάται με κάθε ανατολή) και έτσι εκμεταλλεύεται το φαινόμενο της βραχείας μνήμης των υπολοίπων προς όφελος του.
Για να τιμωρήσει την αισχρή αυτή ερμηνεία, αποτέλεσμα του ότι η ιστορία αυτή έφτασε σε αυτιά ανθρώπων, από το γεγονός ότι την ιστορία αυτή έφτασε σε αυτιά ανθρώπων ενώ αυτό δεν ήταν να γίνει, ο δημιουργός της ονομάζει το ψάρι αυτό άνθρωπο.
Βάσει ενστίκτου ξέρουν πως να αναπνεύσουν, να φαν και να αναπαραχθούν όμως πρέπει να μάθουν τη γυάλα, και όσα υπάρχουν σε αυτή, και να τα εξηγήσουν από την αρχή. Πρέπει μέσα σε μια μέρα να δομήσουν εξ αρχής και να αναδομήσουν εκ νέου όλο τον μικρόκοσμο και την κοινωνία τους.
Κάθε μέρα εφευρίσκουν νέες επεξηγήσεις για το γυαλί που δεν τους επιτρέπει να κολυμπήσουν πιο πέρα, για το πώς εμφανίζεται το φαί, για το τι είναι ζωή και τι θάνατος, ή η χαρά και η λύπη. Προσπαθούν να βρουν λύσεις για κάθε τους πρόβλημα από το μηδέν.
Η ιστορία αυτή λένε, έχει σκοπό να υπογραμμίσει την ματαιότητα που ελλοχεύει στην αρχή και το τέλος του χρόνου.
Λένε ακόμα πως δεν φτιάχτηκε για να την διηγείται κανείς σε ανθρώπους. Η ανθρώπινη καχυποψία την παρερμηνεύει και υποθέτει πως ένα ή περισσότερα από τα ψάρια της γυάλας δεν ξεχνά κάθε δύση (ή πως θυμάται με κάθε ανατολή) και έτσι εκμεταλλεύεται το φαινόμενο της βραχείας μνήμης των υπολοίπων προς όφελος του.
Για να τιμωρήσει την αισχρή αυτή ερμηνεία, αποτέλεσμα του ότι η ιστορία αυτή έφτασε σε αυτιά ανθρώπων, από το γεγονός ότι την ιστορία αυτή έφτασε σε αυτιά ανθρώπων ενώ αυτό δεν ήταν να γίνει, ο δημιουργός της ονομάζει το ψάρι αυτό άνθρωπο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου