Όταν οι Τατρούφοι διαπίστωσαν πως όταν εμπλέκονται όλοι στη δουλειά της τροφής τους δεν καταφέρνουν τίποτα, αποφάσισαν να μην δουλεύουν όλοι για αυτή και έτσι απέφυγαν την πρώτη λιμοκτονία.
Σύντομα όσοι δούλευαν κατηγορούσαν όσους κάθονταν και μεγάλες αναταραχές αναμένονταν να συμβούν. Οι Τατρούφοι τότε, κάπως σωστά σκεπτόμενοι, εφηύραν άλλες δουλειές -αχρείαστες- ώστε να δουλεύουν όλοι και να μην κάθεται κανείς.
Με τα χρόνια οι Τατρούφοι ξέχασαν ποιες δουλείες είχαν εφεύρει και δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποια δουλειά πραγματικά συνέβαλε στην τροφή τους και ποια όχι. Το σύστημα τους έγινε τόσο περίπλοκο δε, που άρχισαν να έχουν προβλήματα που προμήνυαν μία δεύτερη λιμοκτονία.
Δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αναδείξουν έναν σοφό ανάμεσα τους και να του αναθέσουν να ξεχωρίσει "την ήρα από το στάρι". Τις άχρηστες από τις χρήσιμες δουλειές. Όμως η πρώτη δουλειά που έκρινε ο σοφός ως αχρείαστη ήταν η δική του.
Όπως αρμόζει σε έναν σοφό έτσι και εκείνος επέδειξε την αλληλεγγύη που θα έπρεπε να επιδείξει και δεν κατονόμασε ποτέ καμία άχρηστη δουλειά στους Τατρούφους.
Για κάποιο λόγο τη λύση στο πρόβλημα των Τατρούφων δεν την μάθαμε ποτέ ως σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου