Υπάρχει ένας βράχος στο δάσος των περιμυθιασμάτων που κάποτε ένα τέρας που έμοιαζε με μια μεγάλη αρκούδα αλλά είχε κεφάλι και ελαττώματα ανθρώπινα τον σήκωσε και τον πέταξε μέσα στην λίμνη των σκέψεων. Κανείς δεν είναι σίγουρος αν ο βράχος είναι τελικά τόσο μεγάλος ή τα νερά όπου έπεσε είναι τόσο ρηχά και ένα κομμάτι του βράχου προεξέχει από την στάθμη της επιφάνειας.
Είναι μέρες που ένα αλογάκι της Παναγίας, συχνός ανούσιος προσευχητής, παίρνει και κόβει ένα στάχυ από αυτά που οι άνθρωποι θερίζουν για να κάνουν το αλεύρι για να φτιάξουν το ψωμί και να ζήσουν και να ευτυχίσουν. Αυτό το στάχυ το αλογάκι το ισορροπεί πάνω στην κορυφή του βράχου και πάνω σε αυτό, σε μία ιδιότυπη τραμπάλα ισορροπεί το ίδιο, και μαζί με αυτό ταλαντεύει την ικανοποίηση του και τις προσευχές του.
Οι προσευχές του είναι συνήθως δύο και πάνω σε αυτές ισορροπεί και ταλαντεύεται τις περισσότερες φορές. Πότε κάνει τη μία και πότε κάνει την άλλη. Στην μία προσεύχεται ο άνεμος στο δάσος να φυσήξει δυνατός και η ζωή του να ζωηρέψει με καλά και με κακά. Τολμά μάλιστα κάποιες φορές να καταραστεί την γαλήνη που επικρατεί. Στην άλλη προσευχή όμως -συνήθως όταν πιάσει η άλλη προσευχή - αποζητά νηνεμία στο δάσος και σκύβει το κεφάλι του υποκλινόμενο για ηρεμία.
Τα άλλα ζώα του δάσους έχουν βαρεθεί με την αναποφασιστικότητα του εντόμου, με την ανικανοποίηση του, και προσεύχονται όταν το βλέπουν πάνω στο στάχυ, πάνω στο βράχο και στη λίμνη να πέσει να πνιγεί ή έστω ένα ψάρι της λίμνης, μία από αυτές τις λεπιοφόρες σκέψεις που ζουν σαν ψάρια σε αυτή να πεταχτεί από το νερό και να το κάνει μία χαψιά.
Όμως πολύ λίγο φαίνεται να ενδιαφέρεται πια η μεγάλη λίμνη για το αλογάκι και τα καμώματα του. Αν κρίνουμε από το γεγονός πως πνίγει όποιο ζώο φανεί να ενοχλείται περισσότερο κάθε φορά, μάλλον τη συμπεριφορά της και την βαθυά της αλήθεια πρέπει να ακολουθήσουν όσα ζώα ενοχλούνται.
Και αν κανείς ρωτήσει το αλογάκι θα του πει ότι οι προσευχές του δεν έχουν να κάνουν με την λίμνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου