102. Τα καθρεφτάκια των Ικάτομοτάκι

        Η φυλή των Ικάτομοτάκι συναντάται συχνά από ταξιδιώτες, κατοίκους, και περιδιαβάτες. Αναγνωρίζονται συνήθως από τα χρώματα και τα μπιχλιμπίδια, με τα οποία στολίζουν τα αδύνατα και ισχνά πρόσωπα τους, τα περίτεχνα ψευτοδαχτύλιδα που φορούν στα δεξιότεχνα και λεπτά δάχτυλα τους, τους κρίκους που φορούν στα αδύνμα χέρια και μπράτσα τους, τα δερμάτινα και υφασμάτινα λουριά που κρεμούν στην λεπτή τους μέση πάνω από την σχεδόν τυμπανισμένη κοιλιά τους, τα σχεδόν κακόηχα κουδουνάκια και θολωμένα καθρεφτάκια που κρέμονται από κλωστές και μπλέκονται στα τρεμάμενα πόδια τους που με δυσκολία τους κρατούν πολλές φορές όρθιους.

Παρά τα εύκολα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της εμφάνισης τους και του ιδιαίτερου τρόπου που ντύνονται, μία έρευνα υποστηρίζει πώς η φυλή των Ικάτομοτάκι χαρακτηρίζεται περισσότερο από κοινωνικές συμπεριφορές παρά από φυλετικά χαρακτηριστικά. Με τρόπο τέτοιο μάλιστα που – όπως συνέβαινε με την ελληνική παιδεία – η υιοθέτηση των συμπεριφορών αυτών αρκεί για τον εξικάτομοτάκισμό κάποιου. Η σημαντικότητα της άποψης αυτής ενισχύεται από το γεγονός ότι παρότι οι εκδοτικοί οίκοι της εποχής αρνήθηκαν να εκδώσουν την συγκεκριμένη μελέτη, πληρώθηκε αδρά μία ομάδα των καλύτερων μεταξυγράφων* του δεκάτου ένατου αιώνα, με σκοπό να εκδοθεί κρυφά στις πρώτες εκδόσεις μίας αμφισβητήσιμης θεωρίας ενός οικονομολόγου.

Αν παρατηρήσει κανείς, θα προσέξει πώς οι Ικάτομοτάκι στολίζονται επιδεικτικά και προσπαθούν να ξεπεράσουν ή έστω να μοιάσουν τους άλλους Ικάτομοτάκι, φορώντας όλοι τα ίδια σχήματα και χρώματα. Η έρευνα μάλιστα αναφέρει πώς οι εναλλαγές των εποχών για τους Ικάτομοτάκι γίνονται σύμφωνα με την μόδα και όχι με την πορεία των πλανητών, έτσι έχουν καταγραφεί οι εποχές του γαλάζιου τριγώνου, του κόκκινου κύκλου, του κίτρινου τετραγώνου, του πράσινου ορθογωνίου. Αξιοπερίεργη είναι επίσης, η αγάπη που έχουν οι Ικάτομοτάκι για το τι καινούριο. Αν κάτι το βγάλουν από πάνω τους δύσκολα το ξαναβάζουν. Έτσι όλα τα περίτεχνα στολίδια τους και ρούχα τους, πετιούνται για να αντικατασταθούν με καινούρια. Κάθε τι παλιό αποτελεί σκουπίδι, και ρυπαίνει την αισθητική των Ικάτομοτάκι. Είναι μεγάλη ντροπή να καταλάβει κάποιος ότι φόρας κάτι που είχες φορέσει παλαιότερα. Έχουν τόση μεγάλη απέχθεια στην χρήση παλαιών αντικειμένων, που το ίδιο κάνουν και με τα εργαλεία τους. Κατασκευάζουν καινούρια. Φυσικά η δεξιοτεχνία τους στην κατασκευή είναι αξιοθαύμαστη και η εφευρετικότητα τους θα έλεγε ότι υπερέχει αυτής των υπόλοιπων ανθρώπων. Παρόλα αυτά η επιμονή τους για το καινούριο αποτελεί τροχοπέδι στην εξέλιξη της τεχνολογίας τους.

Οι Ικάτομοτάκι πεινάνε. Αφιερώνουν πολύ χρόνο στο να ντυθούν, να στολιστούν, να αποκτήσουν καινούρια υπάρχοντα και να αποδείξουν ότι ξεφορτώνονται τα παλιά. Ελάχιστο χρόνο έχουν να ασχοληθούν με την παραγωγή τροφής. Το ίδιο και με επιστήμες όπως η ιατρική, η φυσική, τα μαθηματικά, και πλήθος άλλων.

Για τους υπόλοιπους οι Ικάτομοτάκι είναι φυλή απολίτιστη. Είναι άνθρωποι απαίδευτοι, άξεστοι. Παρά το προσεγμένο παρουσιαστικό τους, οι τρόποι τους είναι τραχείς. Η συζήτηση μαζί τους είναι σχεδόν βασανιστική, και αν κανείς επιχειρήσει να κάνει έναν γόνιμο διάλογο το πιο πιθανό είναι να εκνευριστεί, να απογοητευτεί ή να μαλώσει. Ένας δημοφιλής κοσμοκαλόγερος που υποστηρίζει πώς πιστεύει στον άνθρωπο και όλοι τον ακούνε, προτείνει πώς η καλύτερη λύση είναι να τους αντιστρέψεις πώς δεν μπορούν να καταλάβουν πώς ένας διάλογος είναι σαν την γη, γόνιμος και αν του αφοσιωθείς θα καρπίσει, και έπειτα να φύγεις. Από την άλλη ένας μοναχός που πολλοί τον σέβονται, αλλά δεν πιστεύουν στον Δύσκολο θεό που κηρύττει, ζητά να καταλάβουμε από την μία την βαθιά επιθυμία των Ικάτομοτάκι για στολίδια και καθρεφτάκια. Τον διάβολο που κάθεται στο κεφάλι τους και χτυπά το τύμπανο των πνευμόνων τους, και από την άλλη την φρικτή κόλαση της αγωνίας πώς την επόμενη μέρα θα πεθάνουν από την πείνα, ή την δίψα, ή κάποια αρρώστια, ή την αδιαφορία χωρίς έκκλιση**, την κόλαση που καίει στο στομάχι και τα άντερα τους.

Εμείς παραλλάσσοντας την πρόβλεψη της έρευνας του δεκάτου ένατου αιώνα πώς κάποτε όλοι στην γη θα προσαρτηθούν στην φυλή των Ικάτομοτάκι, περίσημαίνουμε πώς κάπου ανάμεσα στις εποχές της ιριδίζουσας πυραμίδας, της πορφυρής σφαίρας, του λευκόχρυσου κύβου, και του εβενικού κυλινδρού, θα δούμε το πρόσωπο μας στα καθρεφτάκια που κρέμονται στα πόδια Ικάτομοτάκι που σκονίζονται σε χώματα διψασμένα.

* Αυτός που εφαρμόζει την τέχνη της γραφής ανάμεσα σε γραμμές. Συνήθως, αλλά εσφαλμένως, συγχέεται με εκείνον που γράφει σε μετάξι. Οι μεταξυγράφοι συνήθως εργάζονται σε ομάδες.

** γραμμένο ανορθόγραφα στο χειρόγραφο