Ο Απαισιόδοξος είναι ένας άγγελος του θανάτου, που σημαίνει ότι είναι ο ίδιος ο θάνατος. Τον ονομάζουν “ο θάνατος με τα αμέτρητα βλέμματα”. Ο Πόε - αν δεν θα του έδινε κάποιο άλλο όνομα - θα τον αποκαλούσε “ο άγγελος των ενδεχόμενων ζωών”. Είναι από τα οχτώ πρόσωπα - μορφές του θανάτου που θα συναντήσει κανείς από όταν λίγο πριν πεθάνει μέχρι την κατάληξη του στο αιώνιο.
Πρόκειται για ένα θεόρατο άγγελο που φορά ένα ζοφερό μανδύα και στέκεται σε έναν τόπο επίπεδο όπως η θάλασσα. Τα δύο του πόδια πατάνε, το αριστερό σε ένα λόφο που ριζώνει μία ελιά και το δεξί σε έναν βράχο που στέκει ένας σπασμένος φάρος. Η ελιά βρίσκεται στα δεξιά και ο φάρος στα αριστερά. Στα χέρια του κρατάει μία ζυγαριά. Στον ένα δίσκο της που γέρνει αριστερά του παίρνει και βάζει την ζωή που έζησε κάποιος και στον άλλο που βαραίνει προς τα δεξιά έχει τον ακατάληπτο αριθμό όλων εκείνων των ζωών που θα ζούσε κανείς, αποτέλεσμα των διακλαδώσεων όλων εκείνων των επιλογών που έκανε και κυρίως που δεν έκανε, μπολιασμένα με όλες εκείνες τις επιλογές όλων των άλλων ανθρώπων που έκαναν και δεν έκαναν, το χάος όλων ανθρώπινων γενεών και της ιστορίας που έχει επίκεντρο της και γυρνά γύρω και γύρω από την πράξη εκείνη του Βρούτου.
Για να περάσεις την δοκιμασία θα πρέπει η ζωή που έζησες να αποδειχθεί βαρύτερη από το σύνολο όλων των άλλων ζωών που θα μπορούσες να ζήσεις. Ευτυχώς ο τρομερός κανόνας πως το σύνολο είναι συνήθως μεγαλύτερο από το άθροισμα των επιμέρους δεν ισχύει σε αυτή την περίπτωση. Ο Απαισιόδοξος γνωρίζει μόνο την άθροιση, που όμως είναι αρκετή για να κάνει όλες τις υπόλοιπες αριθμητικές πράξεις. Η ζυγαριά είναι ανελέητη και η σκιά της πέφτει βαριά πάντα στον φάρο. Τον βυθίζει στον σκοτάδι και όντας σπασμένος, εκεί υπάρχει το σκοτάδι. Λίγες φορές θα βρεθεί κάποιος που η ζωή του θα αποδειχθεί βαρύτερη από όλες τις άλλες που θα μπορούσε να ζήσει, ή έστω και από μία. Πολλοί λένε πως το κόλπο δεν είναι να είναι βαρύτερη η ζωή σου αλλά εσύ βαθιά να πιστεύεις πως είναι. Ο ζυγός, όπως και η άποψη του Απαισιόδοξου είναι χαλασμένος, και εύκολα τότε θα γείρει προς το μέρος της ελιάς, που έχει ήδη ίσκιο δικό της από κάτω για να ξαποστάσεις.
Η παραπάνω ιστορία δεν είναι παρά μία απάτη και όλες οι λεπτομέρειες και περιγραφές της παρά παραπλανήσεις. Σκοπός της παρουσίας της στην παρούσα συλλογή δεν είναι να υπονοήσει το ότι ο Απαισιόδοξος είμαστε εμείς και πως πρέπει αισιόδοξα να ζούμε την ζωή που ανοίγουμε και ανοίγεται εμπρός μας κάθε στιγμή. Σκοπός της συμπερίληψης αυτής της ιστορίας είναι να καταδείξει τις τεχνικές των συμβολισμών και των μεταφορών ως περιπλανήσεις παραπλανητικές στα πέριξ της αλήθειας παραπλεύρως των μύθων, ενώ ακόμα μαρτυρά τις ανειλικρινείς μεθόδους των παραμυθάδων που η ίδια χρησιμοποιεί κεκαλυμμένα, (όσο απροκάλυπτα και αν το παραδεχόμαστε) μέχρι την τελευταία (επόμενη) τελεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου