99. Η ιστορία ενός ανέλπιδου ανθρώπου.

Κάποτε ένας άνθρωπος πολύ ευλαβικά γονάτισε στη γη και άρχισε να προσεύχεται στον ουρανό να του φέρει αυτό που επιθυμούσε. Ύστερα από ουκ ολίγες προσευχές – τόσες που ο άνθρωπος είχε αρχίσει να συνηθίζει στην προσευχή και,αμαρτία από το Θεό, αυτό είναι μία συνήθεια που δεν είναι καθόλου σωστή – ένα σύννεφο ήρθε και στάθηκε από πάνω του.

Ο άνθρωπος νευριασμένος σηκώθηκε και άρχισε να βλαστημά και να βρίζει το σύννεφο, που τάχα εμπόδιζε τις προσευχές του να φτάσουν ψηλά. Ήταν ο θυμός που τον τύφλωνε, αλλά και ο ήλιος που τον χτυπούσε στα μάτια, έτσι που ο άνθρωπος δεν είδε ότι το σύννεφο είχε το σχήμα αυτού που επιθυμούσε.

Άλλοι λένε την ιστορία με αυτό το τέλος:

πως το σύννεφο έφυγε χωρίς ο άνθρωπος να καταλάβει πως αυτό που επιθυμούσε είχε έρθει, και συνέχισε να προσεύχεται και να ζητά δίχως ελπίδα πια.

Άλλοι λένε την ιστορία με αυτό το τέλος:

πως το σύννεφο έμεινε χωρίς ο άνθρωπος να καταλάβει πως αυτό που επιθυμούσε είχε έρθει, και συνέχισε να βλαστημά και να βαρυγκωμά δίχως ελπίδα πια.