96. Ένα μικρό μαγικό τετραδιάκι.

Ένα βράδυ, βράδυ νύχτα από εκείνες που διαχέουν την αντίφαση στα λόγια και τις πράξεις των ανθρώπων, στα χέρια ενός άντρα μπήκε ένα μικρό μαγικό τετράδιακι.

Φυσικά τίποτα μαγικό δεν είχε το τετράδιο αυτό. Δεν το είχε φτιάξει κανένας μάγιστρος - τεχνίτης, δεν το είχε ξορκέψει καμιά μάγισσα, ούτε ήταν εμποτισμένο με κάποια τσιγγάνικη χαριστική γητειά. Ήταν ένα απλό μικρό τετραδιάκι του εμπορίου με πράσινο σκληρό δέσιμο, επιτηδευμένα κιτρινισμένα φύλλα για να μοιάζει παλιό, ευθείες γαλάζιες γραμμές για να παρατάσσονται τα γράμματα στη σειρά και πάνω δεξιά στις σελίδες ένα σημείο για να βάζεις την ημερομηνία αν ήθελες.

«Πάρε το και γράψε πως θες να είναι η ζωή σου σε μερικά χρόνια. Να δεις ό,τι γράψεις θα γίνει.» του είπαν όταν του το έβαλαν στα χέρια και εκείνος το κράτησε.

Η μαγεία του προέκυψε από την αντίφαση των παραπάνω λέξεων και της απλότητας του τετραδίου.

Πράγματι ο άντρας έγραψε στα επιτηδευμένα κίτρινα φύλλα του μικρού τετραδίου πως ονειρευόταν την ζωή του μερικά χρόνια αργότερα. Επιδόθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στο να παρατάξει λεπτομέρειες για αυτά που ήθελε πάνω στις γαλάζιες γραμμές των σελίδων του. Συμπεριέλαβε στα όσα έγραψε και καλές και άσχημες στιγμές. Οι καλές διακρίνονταν από απλότητα ενώ στις άσχημες φαινόταν να τις είχε γράψει με κάποια ιδιαίτερη φροντίδα. Τις ημερομηνίες άφησε κενές.

Το τετράδιο έμεινε σχεδόν ξεχασμένο στη βιβλιοθήκη του για πολύ καιρό. Όλα τα γραπτά που εμπεριέχουν γητειές πρέπει να ξεχνιούνται, να ησυχάζουν, να δυναμώνουν και δρουν. Έτσι συνέβη και με εκείνο.

Σαν πέρασαν τα χρόνια ο άντρας βρήκε το τετράδιο τυχαία τακτοποιώντας ή μετακομίζοντας ή ψάχνοντας το. Έπιασε και το διάβασε. Τίποτα από όσα είχε γράψει και επιθυμήσει δεν είχε συμβεί. Αλίμονο…

Αλίμονο σε όσους δεν πιστεύουν στη μαγεία και στις γητειές. Γιατί όντας συντετριμμένος από το βάρος της απογοήτευσης που ο ίδιος κρέμασε δένοντας το από πάνω του με προσδοκίες που δεν ανταμώθηκαν ο άντρας αναζητώντας μία αγκαλιά ή ένα μέρος να κουρνιάσει μπήκε στις σελίδες του τετραδίου. Εκεί ζει τη ζωή που εκείνος ονειρεύτηκε και ο αφηγητής αυτής της ιστορίας μας διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για μία υπέροχη ζωή.

Επιπλέουσες φήμες θέλουν το τετράδιο να βρίσκεται στη ραφιέρα ενός αυταπατώμενου αλχημιστή, ο οποίος το διαβάζει για να γαληνέψει αφού έχει κοιτάξει μέσα σε ένα εφιαλτικό κρανίο.

Ο αφηγητής αυτής της ιστορίας μας υποχρεώνει να σημειώσουμε πως ο ίδιος δεν θα έμπαινε ποτέ μέσα στο τετράδιο. Κατά τον ίδιο η ζωή είναι αγρίως απρόβλεπτη και απρόβλεπτα ωραία. Αυτό άλλωστε μας αποδεικνύουν και τα βράδια που είναι νύχτες από εκείνες που διαχέουν την αντίφαση στα λόγια και τις πράξεις των ανθρώπων.