Ο Ιβάνς Πουγκατσιόφ νόθος γιος του αταμανού Εμελιάν Ιβάνοβιτς Πουγκατσιόφ και μπάσταρδος μιας κόρης αλευρά, μεγάλωσε δίχως την πατρική στοργή ή το μητρικό χάδι.
Στα δεκαπέντε του χρόνια παρουσιάστηκε στον πατέρα του, προσφερόμενος να πολεμήσει για εκείνον στην εξέγερση εναντίον της Τσαρίνας Αικατερίνης της Μεγάλης της Ρωσίας και θαρραλέα προσέφερε στην μάχη μια ζωή που δεν την ήθελε και δεν τον ένοιαζε να χάσει. Σαν μετά από μάχες πολλές, ο χάρος δεν τον διάλεξε να τον πάρει, ή ίσως δεν τον είδε, ή πάλι τον άφησε στην κακή του μοίρα που δεν είχε τελειώσει ακόμα μαζί του, ο πατέρας του θεώρησε πως άξιζε το επίθετο του και του το έδωσε, αναγνωρίζοντας τον σαν γιο του πια.
Με τη φήμη του γενναίου να θαμπώνει τα μάτια των άλλων, και το όνομα του πατέρα του ο Ιβάνς έβρισκε πια περίοπτες θέσεις σε τραπέζια καπηλειών. Γλεντούσε τρώγοντας γλυκά φρούτα και καυτερό μπορς, και με γυναίκες που ήταν και τα δύο χωρίς να νοιάζεται για τα άλλα και για τα αργότερα. Μα πιο πολύ ήταν το όπιο αυτό που τον ξεγελούσε, και χαιρόταν και ξεχνιόταν.
Οι δάφνες των ηρώων ποτέ δεν κρατάνε πολύ, και αυτές σαν τους ίδιους ξεφτίζουν γρήγορα αν δεν τους χαρίσει ο θάνατος την αιωνιότητα των ηρωικών στιγμών τους, και έτσι και για τον Ιβάνς δεν άργησε ο καιρός που από τα γεμάτα τραπέζια κατέληξε στα αδειανά μπουκάλια, να ζητιανεύει να βρέξει το στόμα του με βότκα ή κρασί. Επέστρεψε εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε, στους δρόμους και στην κακή του την μοίρα που τον είχε βάλει στο μάτι από τις φασκιές του.
Μαζί, λένε, η μοίρα του χάρισε και την αθανασία, και ίσως ήταν το μόνο στοργικό πράγμα που του έδωκε.
Μαζί, λένε, η μοίρα του χάρισε και την αθανασία, και ίσως ήταν το μόνο στοργικό πράγμα που του έδωκε.
Αν λοιπόν κάποια μέρα, και ειδικά τις μέρες του χειμώνα, δείτε έναν ζητιάνο να σας θυμίζει με κάποιο περίεργο τρόπο έναν κοζάκο του 18ου αιώνα, φυλαχτείτε και κοιτάξτε δυο φορές δεξιά και τρεις αριστερά. Ίσως η κακή μοίρα του Ιβάνς να είναι κάπου εκεί κοντά να τον κοιτάζει και να χαίρεται, και ίσως - ποιος μπορεί να ξέρει - να βάλει στο μάτι και εσάς και αλίμονο σας.
Για όσους πάλι πιστεύουν πως η κακή η μοίρα ήδη τους έχει βάλει στο μάτι, μπορούν να παραδειγματιστούν από τον γενναίο Ιβάνς Πουγκατσιόφ που με το θάρρος του της ξέφυγε, αλλά τον δύστυχο από την φτωχομυαλιά του, εκείνη τον ξανασφιχταγκάλιασε μια και για πάντα.
Για όσους πάλι πιστεύουν πως η κακή η μοίρα ήδη τους έχει βάλει στο μάτι, μπορούν να παραδειγματιστούν από τον γενναίο Ιβάνς Πουγκατσιόφ που με το θάρρος του της ξέφυγε, αλλά τον δύστυχο από την φτωχομυαλιά του, εκείνη τον ξανασφιχταγκάλιασε μια και για πάντα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου