Κάποτε
ένας μηχανοσοφιστής άφηνε το περισσευούμενο κρέας και τα κόκκαλα από το φαγητό
του σε ένα θηρίο που ζούσε στη διαδρομή από το σπίτι ως τη δουλειά του. Η καλοσύνη του αυτή του έδινε μεγάλη ευχαρίστηση.
Φυσικά
ο μηχανοσοφιστής δεν έτρωγε κάθε μέρα κρέας - και καμιά φορά ίσως
χρησιμοποιούσε τα αποφάγια του αλλού – , έτσι δεν άφηνε φαγητό καθημερινά στο
θηρίο, το οποίο όμως είχε καλομάθει και τον παραμόνευε κάθε μέρα μέσα από τα
δέντρα. Ο μηχανοσοφιστής γελούσε με την αδυναμία του θηρίου να μην
αντιλαμβάνεται την φύση του χρόνου, καθώς και την σχετική περιοδικότητα στο
πότε του άφηνε φαγητό. Διασκέδαζε πολύ με αυτή την άγνοια του θηρίου. Όχι όμως
αρκετά ώστε να μην δοκιμάσει να την εξαλείψει και να διδάξει στο θηρίο την
έννοια του χρόνου και του ημερολογίου.
Το
πρώτο που έκανε ήταν να ακριβύνει την περιοδικότητα του πότε άφηνε τα αποφάγια.
Κάθε Τετάρτη και Σάββατο πια, άφηνε ανελλιπώς φαγητό στο θηρίο, υπομένοντας την
τήρηση ενός ανιαρού διατροφικού προγράμματος. Σαν ον με καλή αντίληψη του
χρόνου ο μηχανοσοφιστής δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο, και τα μη χρειαζούμενα γίνονται γρήγορα ανιαρά. Το
δεύτερο ήταν να επιμείνει για πολύ καιρό ώσπου το θηρίο, όχι να
αποκτήσει την αντίληψη του χρόνου - αυτό ήταν αδύνατο - , αλλά η περιοδικότητα των αποφαγιών να περάσει στην
αντίληψη του σαν μία περιοδική κατάσταση και να γίνει για αυτό ένας νόμος της φύσης όπως αυτούς που
τα ζώα γνωρίζουν. Όπως ήταν η εναλλαγή της μέρας με τη νύχτα, οι αλλαγές των εποχών,
και τέλος η ακριβέστερη των προηγουμένων εμφάνιση των αποφαγιών του
μηχανοσοφιστή.
Το θηρίο τελικά έμαθε να παραμονεύει μόνο Τετάρτες και Σάββατα. Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό
για τον μηχανοσοφιστή. Μία μέρα, Τετάρτη ή Σάββατο,
από περιέργεια και επαγγελματική διαστροφή, καθώς το θηρίο παραμόνευε δεν του άφησε φαγητό, και περίμενε να δει την αντίδραση
του θηρίου μπροστά στην κατάργηση της νομοτελειακής συνθήκης που του είχε
εμφυσήσει. Πράγματι το θηρίο ταράχτηκε. Η αντίληψη του δεν μπορούσε να συλλάβει
την παραβίαση του μηχανοσοφιστή. Σαν να είχε τρελαθεί, όρμησε αλυχτώντας πάνω στον μηχανοσοφιστή και
αφού διαμέλισε με τα σαγόνια του το σώμα του, συνέχισε σε όλη την πόλη. Σκότωσε
και τραυμάτισε πολλούς μέχρι που το έσωσαν από την τρέλα που είχε οδηγηθεί σκοτώνοντας το.
Μερικές
μέρες αργότερα όταν μαθεύτηκε τι είχε γίνει, και τι είχε κάνει ο
μηχανοσοφιστής, η πολιτεία αποφάσισε να καταργήσει το επάγγελμα και την τέχνη
των μηχανοσοφιστών ως άκρως επικίνδυνη. Γιατί αυτό που έκανε στο άμοιρο
θηρίο ο μηχανοσοφιστής κρίθηκε πως ανήκε στο στενό φάσμα της μηχανοσοφιστικής επιστήμης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου