Όταν ο μεγάλος στρατηγός Χαφήφς φόρεσε το σαρίκι του μεγάλου Σουλτάνου και άφησε τη σκηνή του στα πεδία της μάχης για να μετακομίσει στο παλάτι του, διέταξε να βρουν το ικανότερο γλύπτη όλης της αυτοκρατορίας για να τοποθετήσει δύο μαρμάρινα αγάλματα λιονταριών στην είσοδο του παλατιού.
Όπως όλοι γνωρίζουμε η Ανατολή κατείχε, και κατέχει ακόμα λένε, τους πιο ταλαντούχους μάγους τεχνίτες του κόσμου. Η αριστοτεχνία των οποίων σκιάζεται μόνο από το πείσμα τους και την ευγένεια τους, που καμιά φορά τους κάνει κακόβουλους και επικίνδυνους σε όσους τους προσλάβουν στις υπηρεσίες τους.
Ευγενής και καλός ήταν ο γλύπτης που ανέλαβε να φτιάξει τα αγαλμάτινα λιοντάρια που θα κοσμούσαν την πύλη του παλατιού του Χαφήφ. Για τη δόξα του νέου Σουλτάνου δεν ζήτησε αμοιβή. Το μόνο που ζήτησε ήταν μάρμαρο, την ευλογία του Αλλάχ και εννέα γεμάτα φεγγάρια καιρό για να τελέψει τη δουλειά του. Ο Σουλτάνος δεν βιαζόταν.
Σαν ήρθε ο καιρός ο γλύπτης κάλεσε τον Σουλτάνο να δει τα μαρμάρινα λιοντάρια που του είχε παραγγείλει. Ο γλύπτης με περισσή τέχνη που δικαίωνε την καλή του φήμη είχε σμιλέψει δύο αγάλματα ύψους ενός μέτρου και πλάτους δύο στη μορφή δύο κοιμώμενων αρσενικών λεόντων με πυκνή σγουρή χαίτη. Ο Σουλτάνος εκθείασε την θαυμαστή τέχνη του γλύπτη ωστόσο του απήντησε πως τα αγάλματα δεν ήταν αυτά που ήθελε. Δεν ήταν δυνατόν εκείνος, ο άγρυπνος φρουρός του λαού του, ο υπερασπιστής της δόξας του έθνους του, και του ονόματος του παντοδύναμου Αλλάχ να έχει στην είσοδο του παλατιού του δύο κοιμισμένα λιοντάρια. Ο Σουλτάνος ζήτησε από τον γλύπτη να φτιάξει δύο νέα αγάλματα όρθια και - μα τον μεγάλο Προφήτη! - ξύπνια.
Ο ευγενικός γλύπτης προσπάθησε να εξηγήσει στον μεγάλο Σουλτάνο πως θα ήταν βάναυσο και απάνθρωπο να φτιάξει δύο αγάλματα έτσι όπως τα ήθελε η μεγαλοσύνη του, γιατί έτσι θα τα καταδίκαζε τα πλάσματα σε αιώνια κούραση και αϋπνία. Όμως ο Σουλτάνος δεν μετεπείσθη και διέταξε να του ετοιμάσει τα αγάλματα όπως του τα ζήτησε όσο καιρό και θα του έπαιρνε.
Το επόμενο κιόλας πρωί ο γλύπτης, που ήταν - ας μην το ξεχνάμε - και μάγος, εκτέλεσε την παραγγελία του Σουλτάνου και του έστειλε για να τοποθετηθούν στην πύλη του τα αγάλματα δύο λεόντων όπως τα είχε παραγγείλει. Ξύπνια και όρθια.
Ο γλύπτης από εκείνη τη μέρα χάθηκε και πολλοί ανησύχησαν για τη βαριά μοίρα που περίμενε τον πολυαγαπημένο Σουλτάνο τους. Τόσο που κάποιοι, πολύ πιστοί του φίλοι, έχασαν μέχρι και τον ύπνο τους.
Χρόνια αργότερα και μετά από πολλές επιτυχημένες νίκες κατά των εχθρών του ο Χαλίφης έφυγε πλήρης ημερών να συναντήσει τον Αλλάχ και τον Προφήτη. Ησύχασε στον ύπνο του, που όλα αυτά τα χρόνια ήταν γλυκός και ήρεμος γιατί ο λαός του τον αγαπούσε για τα καλά που του είχε προσφέρει.
Ο θρύλος λέει πως πριν τον βρουν στα διαμερίσματα του τον Χαφήφ και μαθευτεί ο θάνατος του, οι υπηρέτες του παλατιού είδαν τα λιοντάρια της πύλης ξαπλωμένα να κοιμούνται. Ενώ κάποιοι άλλοι είδαν για πρώτη φορά εκείνο το θλιβερό πρωινό για τη χώρα, μετά από πολλά χρόνια που δεν είχε φανεί, τον γλύπτη στην αγορά αγουροξυπνημένο να ζητά τσάι και φρούτα για το πρωινό του γεύμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου